Ελαιόλαδο & Ελιές

Γεωπονία Ποικιλίες της ελιάς Συγκομιδή Στο ελαιοτριβείο Ο προορισμός του λαδιού Βιομηχανία Ταξίνομηση και σύσταση του λαδιού Γευσιγνωσία ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΕΣ ΕΛΙΕΣ ΠΟΠ και ΠΓΕ του λαδιού και της ελιάς Βιολογικό λάδι Η νομοθεσία Η ιστορία του λαδίου στην Μεσσηνία Οι Τιμές του Ελαιολάδου

Ο κόσμος της επιτραπέζιας ελίάς :Αφρική


Αίγυπτος

Η Αίγυπτος κατά την τελευταία δεκαετία κατάκτησε μια αξιόλογη θέση στην παραγωγή επιτραπέζιων ελιών. Έγινε η δεύτερη παραγωγική χώρα επιτραπέζιων ελιών μετά την Ισπανία με  μια· ετήσια παραγωγή που κυμαίνεται ανάμεσα στους 300.000 και 440.000 τόνους τον χρόνο . Στην Τρίτη θέση στις εξαγωγές μαζί με το Μαρόκο , ύστερα από την Ισπανία και την Αλγερία. Γρήγορα θα γίνει η πρώτη εξαγωγική χώρα.

Οι  καλλιεργούμενες ποικιλίες είναι: η AGGEZI SHAMI και η TOFFAHI αδρόκαρπες με αρκετά μεγάλους καρπούς η πρώτη με  7-9% λάδι και η δεύτερη με 5-7 λάδι καθώς και  η HAMED αδρόκαρπη-μεσόκαρπη. Σ ’αυτές πρέπει να προστεθεί και η Ιταλική αδρόκαρπη ASCOLANA TENERA και όλες μαζί προορίζονται στην παραγωγή πράσινων ελιών.

Για την παραγωγή των μαύρων ελιών σε άλμη καλλιεργείται η Νυχάτη Καλαμών οι οποίες μπαίνουν στην αγορά με το όνομα CALAMATA OLIVES-

Αλγερία

1.Sigoise

Ποικιλία διπλής χρήσης της περιοχής Oran με ωοειδές σχήμα και συμπαγή σάρκα και υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρα με μέσο βάρος κάθε καρπού γύρω τα 5 γρ. και 80% σάρκας επί του συνολικού βάρους. Ελαιοπεριεκτικότητα 15-17 % και όψιμη ωρίμαση με έντονο μαύρο χρώμα .  Η συγκομιδή για την παρασκευή πράσινων ελιών γίνεται το Νοέμβρη και για φυσικά μαύρες ελιές σε άλμη τον Δεκέμβρη-Φλεβάρη.

Ο επιλεγμένος χοντρός καρπός(ο άλλος πάει για ελαιοποίηση) προσφέρεται για κάθε είδους επεξεργασία με ποιοτικά εξαιρετικά τελικά προϊόντα.

2.Gordal Aλγερίας

Λέγεται και Σεβιλλιάνα  Αλγερίας, είναι η ισπανική Gordal που έχει εξαίσια εγκλιματιστεί στις περιοχές Dijidiouria, Relizane  και Mascara, πιο αδρόκαρπη από την ισπανική κάνει ένα κιλό με 70-80 καρπούς. Σάρκα συμπαγή με δύσκολο αποχωρισμό του κουκουτσιού κατά το μάσημα. Πρώιμη ωρίμανση. Προορίζεται, με συγκομιδή τον Σεπτέμβρη, για πράσινες ελιές ισπανικού τύπου δίνοντας ένα εξαιρετικό τελικό προϊόν. Πολύ ευαίσθητη στο αλάτι γι αυτό στην αρχή χρειάζεται αραιά άλμη.

Άλλη αξιόλογη ποικιλία  διπλής χρήσης είναι Azeradj.

Τυνησία,

Meski

H πιο διαδεδομένη ποικιλία στην Τυνησία που προορίζεται στην επεξεργασία πράσινων ελιών ισπανικού τύπου αλλά και φυσικά ώριμων ή τεχνητά μαύρων ελιών . Το χρώμα του καρπού ακόμη και στην ωριμότητα δεν γίνεται πολύ μαύρο. Καλό επίπεδο οργανοληπτικών χαρακτηριστικών.

Άλλες ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Τυνησία είναι οι εγχώριες Besbessi, Marsaline,και Chemlali και οι ξένης προέλευσης Picholine, Ascolana, Manzanilla,και Lucques.

Μαρόκο

Ζitoun ή Picholine marocain

Γαλλικής προέλευσης με υψηλό επίπεδο προσαρμογής στις εδαφοκλιματικές συνθήκες. Καρπός μεσόκαρπος-μικρόκαρπος (250 καρποί/κιλό), ωοειδής επιμηκυμένος με 80% σάκα. Ωριμάζει όψιμα ( τέλος Νοέμβρη για τις πράσινες, Δεκέμβρη-Γεννάρη για τις φυσικά ώριμες μαύρες ελιές σε  άλμη)

Συναντιόνται επίσης η Gordal και η Hojiblanca και οι, διπλής χρήσης, Soussia και Meslala.

Λυβίη

Λίγες επιτραπέζιες ελιές παράγονται και στην Λυβίη,όπου καλλιεργούνται οι τοπικές ποικιλίες Endouri,Ghriani,Rasli, Gurrasi και διάφορες Ιταλικές.

Νότια Αφρική

Η πιο διαδεδομένη ποικιλία στην Νότια Αφρική είναι η καλιφορνιακή Μission. Καλλιεργούνται επίσης και η Manzanilla και η Gordal καθώς και  η χιλιανή  Azepa αλλά και η Νυχάτη Καλαμών.

Copyright (C) 2009 @elies-ladikalamatiano.gr All rights reserved. Σχεδιασμός Ιστοσελίδας:Webico Creative Studios.