Προτάσεις για την προώθηση του ελαιόλαδου

Η παρέμβαση του συνταξιούχου βιομηχάνου Λυκούργου Γαϊτανάρου
στην Ημερίδα του ΕΑΣ Μεσσηνίας για το ελαιόλαδο.

Κύριε πρόεδρε,

κύριε γενικέ διευθυντά,

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση που μου κάνατε να παρευρεθώ στην ημερίδα
που διοργανώσατε για το ελαιόλαδο Μεσσηνίας. Εχω υποχρέωση να σαςσυγχαρώ
για την οργάνωση και την πλήρη και κατατοπιστική ενημέρωση προς τους
παρευρισκομένους. Πολύ φοβούμαι πως και αυτή η ημερίδα θα έχει την τύχη των
προηγούμενων. Παρά τις τεράστιες προσπάθειές σας το ελαιόλαδο βρίσκεται σε
άσχημα χάλια. Εχουν ξοδευτεί μέχρσήμερα πολλά εκατομμύρια ευρώ σε προγράμματα,
συγκεντρώσεις, ημερίδες από Ενώσεις, ΠΑΣΕΓΕΣ, Ελαιουργική, τοπική αυτοδιοίκηση,
χωρίς αποτέλεσμα. Η Ενωσή σας πρωτοπόρος στα αγροτικά προϊόντα του νομού μας,
τα οποία το ένα κατόπιν του άλλου μηδενίζονται, αρχής γινομένης από το
πορτοκάλι, σύκα, σταφίδα και τέλος το ελαιόλαδο, έχει κάνει πολλές προσπάθειες
για να κρατήσει τις τιμές των προϊόντων. Δυστυχώς όμως τα άλλα τρία προϊόντα
θεωρούνται ανύπαρκτα και έχει μείνει μόνο το ελαιόλαδο το οποίο έχει αρχίσει
και αυτό να υποτιμάται. Παράδειγμα στη Μεσσηνία το ποσόν της αξίας του ελαιολάδου
εκυμαίνετο ετησίως περίπου 210.000.000 €, σήμερα μετά βίας 150.000.000 €. Αυτό
τα λέει όλα.
Ο αγώνας σας και η αγωνία σας είναι μεγάλη γι‘ αυτό χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια
να κρατήσουμε το χρυσάφι της Μεσσηνίας, όπως το ονομάζετε, στη θέση που του αρμόζει.
Εχετε υποχρέωση όλοι οι ασχολούμενοι με το ελαιόλαδο να πείτε την αλήθεια
στους αγρότες πως η τιμή του ελαιολάδου είναι χρηματιστηριακή από 2,20 έως2,60 €
και είναι αβέβαιο το μέλλον. Μετά την ανατροπή των συσχετισμών Ιταλίας-Ισπανίας
με μικρές διακυμάνσεις που θα οφείλονται στην προσφορά και ζήτηση ή σε καταστροφή
ή σε υπερπαραγωγή του προϊόντος.
Το ζητούμενο για εμάς είναι πώς μπορούμε λόγω της καλής ποιότητας (το οποίο δεν
είναι μόνο αυτό) να ανεβάσουμε το προϊόν πάλι στα ράφια του εξωτερικού, που
πρόσφατα έχει πέσει πάρα πολύ. Γι‘ αυτό πρέπει να μειώσουμε το κοστολόγιο το
οποίο είναι πολύ επιβαρυμένο έναντι των άλλων παραγωγικών χωρών.Μικρός ο κλήρος, ακριβά ημερομίσθια ακριβά λιπάσματα, μηχανήματα και περιορισμένη
χρημτοδότηση, όλα με μεγάλο τόκο.
Και το σπουδαιότερο δεν έχουν καλή οργάνωση οι αγρότες μας, οι οποίοι πρέπει να
καταλάβουν και να πάρουν το παιχνίδι στα χέρια τους, με πλήρη αλλαγή του
συνεταιριστικού κινήματος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Μεγάλη προσοχή στην
καλλιέργεια, στην συγκομιδή. Επίσης να μην τραυματίζεται το προϊόν, να μην
χρησιμοποιούν μηχανήματα τα οποία κατά τη λειτουργία τους μολύνουν τον καρπό
από το ορυκτέλαιο των μηχανών. Να μην χρησιμοποιούν πλαστικά σακιά και ελαιόπανα,
να μεταφέρεται αμέσως ο ελαιόκαρπος στο ελαιουργείο για έκθλιψη. Να μην
χρησιμοποιούνται νερά σε πολύ υψηλή θερμοκρασία. Ολα αυτά για να διατηρήσουμε
την καλή μας ποιότητα, με κοινό παχνί ελεγχόμενο.
Να υπάρχει συνεργασία μεταξύ συνεταιρισμών και ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Να πλαισιώσουν τις διοικήσεις των συνεταιρισμών νέοι άνθρωποι με ιδέες και
φαντασία και να ενημερώνουν τους παραγωγούς ότι το ελαιόλαδο το περιμένουν
πολύ χειρότερες ημέρες μετά τη μεγάλη καλλιέργεια του προϊόντος παγκοσμίως
(Αυστραλία, Αμερική, Αργεντινή, Χιλή και προσεχώς θα ακολουθήσει και η Κίνα).
Σήμερα διεθνώς αυξάνει η παραγωγή ετησίως 9% και η κατανάλωση μεταξύ 4% και 5%.
Κατά συνέπεια πρέπει να πέσει όλο το βάρος μας στην τυποποίηση της καλής
ποιότητας και με μεγάλη διαφήμιση και με υποστήριξη των τυποποιητικών εξαγωγικών
μονάδων για να ανέβει το ελαιόλαδο πάλι στα ράφια του εξωτερικού. Αυτό
επιτυγχάνεται με τους εμπορικούς ακολούθους των ελληνικών πρεσβειών στα ξένα
κράτη, να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιταλίας και Ισπανίας και πρόσφατα της
Τουρκίας που γυρίζουν οι ακόλουθοι όλα τα μεγάλα σουπερμάρκετ με διαφημιστικάι
μπουκάλια ελαιολάδου. Πρέπει να ενδιαφερθεί το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Μεγάλη χρηματοδότηση στην περίοδο της παραγωγής για να μην φεύγουν τα καλά λάδια
από το διαχωριστήρα (χύμα) και με τα δικά μας λάδια να φτιάχνουν τα δικά τους
και να μας ανταγωνίζονται στην ποιότητα και στην τιμή.
Οι Ενώσεις θα πρέπει σήμερα να μην ασχολούνται με μεσιτικές εργασίες αλλά να
ασχολούνται περισσότερο με την τυποποίηση και εξαγωγή του ελαιολάδου και όχι χύμα.
Με καλή συνεργασία με τους συνεταιρισμούς και ιδιώτες το 1991-1993 με 112
τυποποιητικές μονάδες σε ολόκληρη την Ελλάδα χωρίς καμία κρατική παρέμβαση παρά
μόνο με τραπεζική χρηματοδότηση και με τόκο 30% έως 40% η εξαγωγή του
τυποποιημένου ελαιολάδου ξεπέρασε το 56% όλης της παραγωγής και με τιμή 1.210 δρχ.
το κιλό.
Σήμερα αυτό έχουν πετύχει οι Ενώσεις Τοσκάνης—Πούλιας της Ιταλίας και της
Ανδαλουσίας της Ισπανίας.
Για το σημερινό κατάντημα του ελαιολάδου έχουν ευθύνη και οι αγρότες οι οποίοι
πρέπει να είναι καλοί καλλιεργητές και να ασχολούνται με το προϊόν. Να εκλέγονται
στους συνεταιρισμούς ικανοί άνθρωποι με ιδέες και όραμα. Η επιλογή να γίνεται
από όλους τους συνεταιρισμούς με δημοκρατικές διαδικασίες για να εκλέγονται οι
καλύτεροι. Να επανέλθουν πάλι οι επόπτες συνεταιρισμού και τα εποπτικά
συμβούλια για να επανέλθει πάλι η παλιά χρυσή εποχή. Οι παραγωγοί να κάνουν την
έκθλιψη του ελαιολάδου χωρίς δικαίωμα.
Σήμερα από τους 235 συνεταιρισμούς που υπάρχουν μόνο οι 33 είναι υγιείς. Οι άλλοι
είναι χρεοκοπημένοι. Αυτό μπορεί να φανεί και το δηλώνω υπεύθυνα από έναν
οικονομικό έλεγχο.Εάν εφαρμοστούν όλα αυτά τότε το κέρδος των παραγωγών θα είναι πάρα πολύ μεγάλο.
Επειδή το κόστος της συγκομιδής είναι αρκετά μεγάλο από 1,10 έως 1,40 € το κιλό
του ελαιολάδου, θα πρέπει οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες του υπουργείου Αγροτικής
Ανάπτυξης να ασχοληθούν με το νέο μηχάνημα διά απορροφήσεως, της συγκομιδής που
χρησιμοποιεί πρόσφατα η Αυστραλία και η Ισπανία. Με όλα αυτά μπορεί να δοθεί λύση
στο προϊόν και να επιστρέψουν οι αγρότες στα κτήματά τους και να ξανανοίξουν τα
σχολεία που τα περισσότερα κλείσανε.

Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Οχι άλλα λάθη. Το σημερινό κατάντημα του ελαιολάδου το
έχω δημοσιεύσει στον τοπικό Τύπο από το 1995, όταν είχα την τέταρτη εξαγωγική -
τυποποιητική εταιρεία ελαιολάδου στην Ελλάδα, και σήμερα είμαι συνταξιούχος.
Τυγχάνω όμως να είμαι ένας από τους μεγαλύτερους ελαιοπαραγωγούς της Μεσσηνίας,
είμαι ηλικίας 85 ετών με μεγάλη πείρα.


Λυκούργος Γαϊτανάρος

Από την Μεσσην. εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 20.03.2011