Αν πας στην Καλαμάτα...

Σαν πας στην Καλαμάτα...

φέρε μου ένα φάκελο ρουμελιώτικες «Ελιές Καλαμών»

Οργιάζουν στις ελληνικές αγορές οι παραποιήσεις των Καλαματιανών ελιών.

Τελειώνει σε λίγο και η φετινή  ελαιοκομική συγκομιδή  ενώ η κρίση της αγοράς του ελαιολάδου συνεχίζει να ροκανίζει το  αγροτικό εισόδημα για τέταρτη κατά συνέχεια χρονιά.

Στο πολιτικό προσκήνιο με έμφαση ακόμη μια φορά το τι μέλει γενέσθαι tης ελαιοκομίας.

Το υπουργείο με το στόμα του Γενικού γραμματέα κ. Κανελλόπουλου, σε πρόσφατη δήλωσή του στην Μεσσηνία, προαγγέλλει μέτρα για την αλλαγή του μοντέλου οργάνωσης της γεωργίας επικεντρώνοντας την προσοχή της αγροτικής πολιτικής στην ποιότητα των αγροτικών προϊόντων. Υπόσχεται δε 3 εκκ. ευρώ επενδύσεων προς αυτή την κατεύθυνση. Καλές οι προθέσεις λαβαίνοντας υπόψη και ότι εκφράζονται σε δύσκολους καιρούς.

Από την άλλη η Καλλικρατική  περιφέρεια μπαίνει κι αυτή, όπως είναι καθήκον της, σε κινητοποίηση δίνοντας την παρουσία της με την προχθεσινή της συνάντηση από την οποία προήλθαν γενικότητες και φυγές προς τα μπροστά.

Έχοντας όμως επίγνωση ότι η ενεργοποίηση μιας αγροτικής πολιτικής βασισμένη στην ποιότητα χρειάζεται  χρόνια και αγώνα (ύστερα μάλιστα από  την αποτυχία  δεκαπεντάχρονης ελευθεροστομίας) καθώς και ότι τα βεβιασμένα κι επείγοντα πολιτικά μέτρα καταλήγουν τις περισσότερες φορές, κάτω απ’ όλους τους ορίζοντες, στη δημαγωγία και στην σπατάλη ( που θα ήταν εγκληματικό σε μια στιγμή σαν την σημερινή ) μας κυριεύει μια αμφιβολία.

Η αμφιβολία μήπως σε στιγμές σαν τις σημερινές δεν συμφέρει,  για το χτίσιμο μιας σοβαρής πολιτικής στον μέτωπο της ποιότητας, ·να ξεκινήσουμε με μέτρα που δεν ζητούν έξοδα. Ή τουλάχιστον ελάχιστα;

Μήπως δηλαδή πριν να ξοδευτεί  το πρώτο ευρώ από τα πιο πάνω υποσχεθέντων 3 δισ., πρέπει πρώτα να αρχίσουμε με την  διόρθωση των τρομερών λαθών του παρελθόντος όσον αφορά την παραγωγή, οργάνωση και διάθεση των προϊόντων  ποιότητας στην αγορά ιδιαίτερα των ΠΟΠ-ΠΓΕ.

Πχ δεν μπορούμε να μιλάμε για ποιότητα και να αδιαφορούμε  μπροστά στην παραποίηση των προϊόντων και στις χίλιες προσπάθειες παραπλάνησης των καταναλωτών. Δεν τους αρκεί  δηλαδή  η μάστιγα της λιτότητας  πρέπει να τους φορτώσουμε και τις παραποιήσεις ;

Θέλετε ένα παράδειγμα; Δώστε μια ματιά στις φωτογραφίες. Δεν είναι παμπάλαιες , είναι προχθεσινές, όπως μπορείτε να το διαπιστώσετε  και σεις οι ίδιοι επισκεπτόμενοι τα σουπερμάρκετ  όχι της Αλεξανδρούπολης αλλά της Καλαμάτας.

Η Ελιά Καλαμάτας είναι καταχωρισμένο όνομα προστατευόμενης προέλευσης (ΠΟΠ) και κανείς δεν μπορεί να το χρησιμοποιήσει αν δεν μπορεί να αποδείξει μέσω της κατάλληλης πιστοποίησης ότι είναι αυθεντικό προϊόν της Μεσσηνίας.

Ούτε να χρησιμοποιήσει παραπλανητικά ονόματα ή επιγραφές οποιασδήποτε μορφής.

Τα προϊόντα των φωτογραφιών είναι αόριστης  προέλευσης εφόσον δεν είναι πιστοποιημένα από τον αρμόδιο οργανισμό. Στην σήμανση των συστατικών αναφέρεται ότι πρόκειται για ελιές ποικιλίας Καλαμών. Δεν αρκεί όμως η ποικιλία γίνεται και εμπορικό σήμα. Και τα δυο δείγματα αναγράφουν τον όρο ΕΛΙΕΣ ΚΑΛΑΜΩΝ σαν εμπορικό σήμα. Έλα όμως που αν κάνετε έστω και μια μικρή δημοσκόπηση στο οικογενειακό και φιλικό σας περιβάλλον θα ανακαλύψετε ότι σχεδόν όλοι εννοούν ότι οι ελιές αυτές προέρχονται από την Καλαμάτα, είναι καλαματιανές. Κι αυτό γιατί για όλους τους έλληνες οι Καλάμες είναι η Καλαμάτα.

Η φιλοσοφία των ευρωπαϊκών κανονισμών είναι ότι πρέπει να αποφευχθεί κάθε παραπλάνηση του καταναλωτή. Σε άλλες χώρες όταν τέτοια δυνατότητα παραπλάνησης υπήρχε με την χρήση  από τις βιομηχανίες  της φυτικής ονομασίας του προϊόντος έφτασαν να αλλάξουν και το καταχωρισμένο επιστημονικό όνομα της ποικιλίας (παρεμπιπτόντως υπενθυμίζω ότι στους ελληνικούς επιστημονικούς κύκλους η επιτραπέζια ποικιλία ελιά Ελιά Καλαμών λέγεται και Νυχάτη).

Σαν να μην έφτανε αυτό (επιστρέφοντας στα δείγματά μας) οι κύριοι αυτοί, προικισμένοι με αρκετή δόση πλεονεξίας, μπήκαν σε κρίση. Μπας και οι καταναλωτές δεν κατάλαβαν; Για κάθε ενδεχόμενο ας το γράψουμε και Καλαμάτα , αλλά,  επειδή το όνομα αυτό είναι καταχωρισμένο, ας το γράψουμε  αγγλικά. Ύστερα αυτοί του Υπουργείου ή του οργανισμού ελέγχου δεν πρέπει να διαβάζουν αγγλικά.

Έτσι παίρνουμε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια:  εξηγούμε στον καταναλωτή ότι Ελιές Καλαμών και Καλαμάτας είναι το ίδιο και από την άλλη κατακτούμε την μετάφραση της ονομασίας Ελιές Καλαμών= Ελιές Καλαμάτας για το εξωτερικό (αυτό που κάνουν πχ. Οι Αιγύπτιοι και οι Ιταλοί).

Α! ξέχασα !  αν τύχει και πάτε στην Πάτρα μπείτε στο DATY FREE  του λιμανιού, ένα από αυτά τα δείγματα θα το βρείτε γραμμένο όλο στα αγγλικά και φυσικά με μόνο το σήμα OLIVES KALAMATA.

Θα διερωτάστε γιατί στις φωτογραφίες κρύψαμε τα στοιχεία των επιχειρήσεων που παρήγαγαν τα δείγματα.

Γιατί : πρώτο δεν θέλουμε να κακοκαρδίσουμε  τους  άλλους καμιά δεκαριά που κάνουν το ίδιο και δεν μπορούμε, λόγω έλλειψης χώρου,  να τους δημοσιεύσουμε. Δεύτερο, η ελπίδα είναι η τελευταία που πεθαίνει, μήπως έτσι συγκινηθούν οι ιθύνοντες. Και τρίτο δεν μας ενδιαφέρει η σκανδαλολογία. Μας ενδιαφέρει η προστασία της τσέπης του καταναλωτή που είναι ο πρώτος σύμμαχος της αγροτιάς και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων. Όλων μας.

Υ.Γ. Είναι υπό συζήτηση στην Ευρώπη ο νέος κανονισμός  για όλα τα παραδοσιακά και ονομασίας προέλευσης προϊόντα. Αν καταλάβαμε καλά ο νέος κανονισμός θα υποχρεώνει τα Κράτη μέλη να επεμβαίνουν άμεσα,  χωρίς αίτηση των ενδιαφερομένων,  όσες φορές  γίνονται παραβάσεις του κανονισμού.

Μπας χρειάζεται και μια τρόϊκα  και σ’ αυτό τον τομέα;