H τελευτεία πεπονόφλουδα του made in italy: ψεύτικο το ένα στα δύο μπουκάλια εξτραπαρθένου!

Ένα μπουκάλι στα δύο εξτραπαρθένου ελαιοκλάδου είναι στην πραγματικότητα παρθένο. Ενα εξαιρετικό προϊόν, αλλά στους καταναλωτές η διαφορά αυτή στην ετικέτα σημαίνει συχνά ένα κόστος μεγαλύτερο κατά το 35% σε σχέση με την ποιότητα που αγόρασαν.l
Αυτό καταγγέλλει μια έρευνα του Enrico Cinotti του περιοδικού Test (ex Salvagente). Το περιοδικό  ζήτησε από  το χημικό εργαστήριο της Ρώμης, του ιταλικού  οργανισμού τελωνείων και μονοπωλίων να αξιολογήσει μέσω της Επιτροπής του  γευσιγνωσίας, είκοσι μπουκάλια των μεγάλων εμπορικών σημάτων. Η επιτροπή υποβάθμισε εννέα από τα είκοσι γιατί δεν πληρούν  όλες τις παραμέτρους  της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Οι βιομηχανίες  υπό εξέταση ομως δεν δέχονται την απόρριψη. Οι βιομηχανίες  De Cecco, Bertolli, Gentile, Carrefour, Santa Sabina, Coricelli, Cirio, Carapelli και η Lidl  απέστειλαν μια κατηγορηματική διάψευση διεκδικώντας την ποιότητα του εξτραπαρθένου των προϊόντων τους με βάση δικές τους αναλύσεις.
Η έρευνα έγινε στο  προϊόν της πιο δύσκολης χρονιάς (annus horribilis) που έπληξε τον ελαιοκομικό τομέα: ο δάκος, οι κακές καιρικές συνθήκες που μειωσαν κατά το ήμισυ την παραγωγή με προφανείς επιπτώσεις στην ποιότητα και την ποσότητα του προϊόντος.
Μια τόσο ισχυρή κρίση, για πρώτη φορά πράγματι από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τα αποθέματα του εξτραπαρθένου μπορούν να τελειώσουν τον Αύγουστο, πολύ πριν από την άφιξη του νέου λαδιού. Με βάση τις αναλύσεις των εμπειρογνωμόνων  λείπουν παγκοσμίως φέτος γύρω τους 600.000 τόνοι. "Γι 'αυτό υπάρχει ο φόβος της απάτης και των καταχρήσεων. Τρέχουσες έρευνες μιλούν για ελληνικά ελαιόλαδα που επισημαίνονται ως ιταλικά, και τόνους τυνησιακού ελαιολάδου που  περνάει σαν κοινοτικό», τονίζει  κ.Cinotti. Στο βαθμό που ο  Andrea Olivero, Αναπληρωτής Υπουργός Γεωργίας, παραδέχεται ότι : «Πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση για να αποφευχθεί η επιδίωξη εύκολων μονοπατιών από τους βιομηχάνους σε βάρος των καταναλωτών."
Το πρόβλημα δεν είναι αυτό των 20 φιαλών που εξετάστηκαν, εξάλλου όλες ανώτερης ποιότητας. Μόνο που για να είναι εξτραπαρθένο ένα λάδι, με βάση τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς πρέπει να έχει ληφθεί με μόνο μηχανικά μέσα και πρέπει να ανταποκρίνεται σε μια σειρά χημικών και οργανοληπτικών παραμέτρων: στην οξύτητα (μικρότερη του 0,8 γρ /100 του προϊόντος), στη παρουσία υπεροξειδίων που δείχνουν το επίπεδο οξείδωσης (λιγότεα των 20) και των αλκυλεστέρων (που δείχνουν την ποιότητα του ελαιολάδου).
Αρκεί ένα ελαιόλαδο να μην πληροί μια και μόνη από αυτές τις παραμέτρους για να υποβαθμιστεί σε «παρθένο» ή «λαμπάντε» (βιομηχανικό).
Το πρόβλημα όμως το τι βάζομε στην σαλάτα ή στη ζυμαρικά παραμένει, δεδομένης της φετινής έλλειψης πρώτης ύλης. Πώς μπορούμε να εγγυηθούμε ένα καλό προϊόν σε μια πολύ άσχημη ελαιοκομική περίοδο; «Είναι βασική η αγορά ελαιολάδου ποιότητας. Δεδομένου ότι η παραγωγή του εξτραπαρθένου εξαρτάται από την μείξη του ελαιολάδου. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή, αλλιώς σε μια χρονιά σαν την φετινή μπορεί να μας έλθει ότι δήποτε» λέει ο Zeffiron Monini το λάδι του οποίου προβιβάστηκε μαζί με εκείνων των Farchioni, Conad classico, Antica Badia Eurospin, Sagra classico, Costo d’oro Extra, San Giorgio, Carapelli, Coop e Colavita

Πόσο  μπορεί όμως  ή πρέπει να κοστίζει ένα λίτρο έξτρα παρθένου 100 τοις εκατό ιταλικό, δεδομένου ότι στον ελαιοπαραγωγό πληρώθηκε κατά μέσον όρο 5 €/κιλό; «Όχι λιγότερο από 8 €/λιτρο, χωρίς τις προσφορές. Τα ελαιόλαδα που στοιχίζουν  γύρω  τα 4 €/κιλό είναι προϊόντα border line (οριακά), ίσως να πληρούν όλες τις παραμέτρους του νόμου, αλλά δεν είναι σίγουρα προϊόντα  ποιότητας », εξηγεί ο Gilberto Grimelli, γεωπόνος, διευθυντής του Teatronaturale.it, o ιστότοπος αναφοράς αναφοράς για τους λάτρεις του ελαιολάδου.…..

Πηγή:  Repubblica 21.05.2015

Copyright (C) 2009 @elies-ladikalamatiano.gr All rights reserved. Σχεδιασμός Ιστοσελίδας:Webico Creative Studios.