ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ ΚΙ ΟI ΠΑΡΘΕΝΩΝΕΣ

(20.12.16).Δεν έχει ακόμη σβήσει ο απόηχος του σκανδάλου  της υπογραφής της τελευταίας στην σειρά νεοφιλελεύθερης εμπορικής συμφωνίας  της ΕΕ με τις νοτιοαφρικανικές χώρες- τελευταία γιατί προηγήθηκαν η CETA με τον Καναδά και μερικές άλλες που πέρασαν αθόρυβα. Συμφωνίες με τις οποίες η χώρα μας έχασε την προστασία των παραδοσιακών ονομασιών της Ελιάς ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ και της ΦΕΤΑΣ για τις οποίες  υπουργοί γεωργίας και άλλων υπουργείων έσκισαν τα ιμάτια τους  για να μας πείσουν ότι τίποτε δεν χάθηκε  τουναντίον έγινε ένα βήμα προς τα μπρος. Μάλλον για τις άλλες συμβαλλόμενες χώρες !
Και για του λόγου το αληθές έρχεται σήμερα το Υπουργείο Γεωργίας το οποίο αντί να εφαρμόσει την κοινοτική νομοθεσία προστασίας των ονομασίας ΠΟΠ Καλαμάτας που επί 20 χρόνια ανεχόταν  να την καταχρώνται όλοι στην Ελλάδα βρίσκει και προτείνει τρόπο παράκαμψης του νόμου και άφεσης αμαρτιών με το οποίο διεκδικεί την αναγνώριση παγκόσμιας πατέντας.
Έκανε λοιπόν μια σημαντική έρευνα και ανακάλυψε ότι σε κάποιο απομακρυσμένο Ινστιτούτο ελιάς ήταν καταγραμμένο  ως συνώνυμο της ποικιλίας  καλαμών και το «Ελιά Καλαμάτας» που δεν υπάρχει στον επίσημο φυτικό κατάλογο.
Θα μου πείτε και τι μ’ αυτό; Όχι δα!
Εδώ βρίσκεται το τέχνασμα παράκαμψης του νόμου: 23 χρόνια μετά  την αίτηση έγκρισης της ΠΟΠ στην ΕΕ, καταγράφουμε στο εθνικό φυτικό κατάλογο ότι η ποικιλία λέγεται και ποικιλία “Καλαμάτας” για αποδείξουμε ότι η επίσημη ονομασία της ΠΟΠ «ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ» που ταυτοποιούσε ότι η εν λόγω ελιά είχε προέλευση την  ΚΑΛΑΜΑΤΑ περιείχε την ονομασία της ποικιλίας κι άρα είναι ονομασία  γενικής φύσης  (generic). Κι επομένως δεν μπορεί να προστατεύεται.
Έτσι ο καθείς, ανά τον  κόσμο, Αυστραλός, Αιγύπτιος, ή Τούρκος, κλπ. μπορεί να κάνει χρήση της ονομασίας. Είμαστε μεγαλόψυχοι, πώς να το κάνεις;
Αυτό θα μας επιτρέψει να πάμε στην Ευρώπη να ζητήσουμε συγγνώμη για το «λάθος» που κάναμε το 1993 με την ελπίδα να μην μας επιβάλει το GΡEXIT, αυτή την φορά από τα συστήματα ποιότητας (ΠΟΠ-ΠΓΕ).

Όλα νόμιμα, όλα δημοκρατικά! Ο νόμος ισχύει για τους αδύναμους και τους αθώους  και χαρά  στους αητονύχηδες και τους λομπίστες που διαβάζουν και τα ψιλά τα γράμματα.
Ποιες οι επιπτώσεις αν αυτή η προσπάθεια γινόταν αποδεκτή ;
1.    Θα επιτραπεί η χρήση της ονομασίας από όλες  τις βιομηχανίες και εμπόρους του κόσμου. Ευρωπαϊκές και μη.
2.    Θα καταστεί ελεύθερη η εισαγωγή ελιών καλαμών  με την ονομασία «Καλαμάτα» στην ευρωπαϊκή αγορά 500 εκατ. καταναλωτών που σήμερα δεν επιτρέπεται.
3.    Θα ενισχυθεί ο ανταγωνισμός  των τρίτων χωρών που καλλιεργούν και παράγουν ελιές καλαμών σε ποσότητες πολλές φορές μεγαλύτερες από την Ελλάδα. Θα εισάγονται στην Ελλάδα  καθώς και  στις άλλες χώρες  του κόσμου ως ελιές  «Καλαμάτας» επεξεργασμένες τριτοκοσμικές ελιές καλαμών, συσκευασμένες ή χύμα.. Ελεύθερες εισαγωγές που γίνονται μεν από χρόνια στην χώρα μας όπου ελληνοποιούταν ενώ τώρα θα έρχονται νόμιμα ως ελιές «ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ». Όπως καλή ώρα φέτος που γέμισαν οι ελληνικές αγορές από τριτοκοσμικές ελιές καλαμών λόγω της μεγάλης πτώσης της παραγωγής! Καθηλώνοντας έτσι τις τιμές στον Έλληνα παραγωγό.
4.    Απώλεια του εθνικού Μπραντ νεμ «ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ».
5.    Η ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας» θα μείνει, τιμής ένεκεν, με τα γαλόνια που μοιράστηκαν το 1993, άδειο κέλυφος. Καταδικασμένη στην λήθη.
Πράγματι καταργώντας τον δεσμό του τελικού προϊόντος και της ονομασίας του με τη ζώνη παραγωγής χάνεται το προβλεπόμενο από τους κανονισμούς ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για κάθε φορέα της αγροδιατροφικής αλυσίδας και νομιμοποιείται η εξαπάτηση του καταναλωτή προς όφελος αυτών που δεν είναι υποχρεωμένοι να υποβληθούν στο σεβασμό των παραδοσιακών προδιαγραφών.
Η παραγωγή προστατευόμενων ενδείξεων βασίζεται στην ύπαρξη αυτού του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος χωρίς το οποίο καμία επιχείρηση δεν θα  είναι διατεθειμένη να την αντιμετωπίσει
Είναι φανερό ότι η απόφαση αυτή του υπουργείου στοχεύει στην υποτιθέμενη (γιατί θα έχει τα πόδια κοντά) υποστήριξη των εξαγωγών σε βάρος της αγροτικής μας παραγωγής και αποτελεί μια αριστουργηματική πιρουέτα προωθημένου νεοφιλελευθερισμού επάξια των ΤΤΙΡ: είναι η αγορά παλληκάρι μου! Business is business. Και για το business βάζουμε στο σφυρί και την πρεσβευτίνα μας στις παγκόσμιες αγορές, τον Παρθενώνα της αγροτικής μας οικονομίας. Ο πιο φημισμένος εκπρόσωπος των ελληνικών προϊόντων σε όλο τον κόσμο, μας αρέσει ή όχι, ήταν και πρέπει να μείνει  η «ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ».
Με αυτή την λογική  γρήγορα θα πουλήσουμε και τον Παρθενώνα της ακρόπολης!
Κι όλα αυτά γιατί δεν αρκεί το 50% της ελληνικής παραγωγής κάτω από την ομπρέλα της ΠΟΠ, όπως προτείνεται  από την Πελοπόννησο, και η οποία με την αύξηση της προστιθέμενης αξίας θα κάλυπτε σε μεγάλο βαθμό τις υποφερτές προσωρινές απώλειες της ακάλυπτης από την ΠΟΠ παραγωγής..΄
Ο μόνος σοβαρός εφικτός συμβιβασμός μένοντας στα πλαίσια του νόμου που θα επέτρεπε  και την ανάπτυξη μιας εθνικής πολιτικής στον τομέα.
Γίνεται τουναντίον η επιλογή του κερδίζεις ένα σήμερα για να χάσεις 10 αύριο, που διαιρεί και δεν ενώνει  και που κινδυνεύει να καταρρεύσει γιατί είναι ενάντια στο γράμμα και στο πνεύμα των κανονισμών όπως οι προηγούμενες προτάσεις του υπουργείου.
Έλλειψη μακρόπνοης πολιτικής που βλέπει μόνο το σήμερα και δεν υπηρετεί το εθνικό συμφέρον του σήμερα και του αύριο.

Θανάσης Μαυρούλης
Πρόεδρος του ΣΥΜΕΠΟΠ
(Σύλλογος Υπέρ των Μεσσηνιακών Ελαιοκομικών προϊόντων ΠΟΠ)

Copyright (C) 2009 @elies-ladikalamatiano.gr All rights reserved. Σχεδιασμός Ιστοσελίδας:Webico Creative Studios.