Οι ελιές δεν παράγουν περισσότερο λάδι όσο καιρό και να τις αφήσετε στο δέντρο.

Απορώ με τους προβληματισμούς πολλών παραγωγών ή και ελαιοτριβέων σχετικά με το αν οι ελιές έχουν ήδη “μαζέψει λάδι”, προτρέποντας παράλληλα τον κόσμο να μαζέψουν τις ελιές τους μετά τα Χριστούγεννα, για να έχει “λαδώσει καλά η ελιά”!
Μαζεμένες μάλιστα όλες σε σακιά, οι μισές σε πλαστικά σακιά, περιμένοντας κάτω από τη βροχή, είναι 100% σίγουρο ότι τα ελαιόλαδά τους θα έχουν οργανοληπτικό ελάττωμα και δεν θα είναι, σύμφωνα με τη νομοθεσία,
ούτε καν εξαιρετικά παρθένα. Απλά παρθένα.
Βέβαια, αυτές οι συζητήσεις δεν έπρεπε σήμερα το 2017
ακόμα να γίνονται σε περιοχές όπως π.χ. η Μεσσηνία ή η Ηλεία.
Θα μπορούσαν να είναι δικαιολογημένες μόνο αν είχαν γίνει κάποιες μετρήσεις της ελαιοπεριεκτικότητας των καρπών σε εργαστήριο.
Εκεί μπορούμε να βρούμε εύκολα και γρήγορα από μια μικρή αντιπροσωπευτική ποσότητα, από 100-200 καρπούς π.χ., το ποσοστό ελαιολάδου και υγρασίας που περιέχουν. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να ξέρουμε τι πραγματικά συμβαίνει.
Διαδοχικές μετρήσεις ελαιοπεριεκτικότητας που κάναμε στο εργαστήριο αναλύσεων MultichromLab Οκτώβριο και Νοέμβριο, σε ποικιλία κορωνέικη και αρμπεκίνα στην Αττική, μας δείξανε ότι μετά τις 18 Οκτωβρίου δεν
αυξήθηκε καθόλου η περιεκτικότητα σε ελαιόλαδο, ενώ αντίθετα από τις 10 Νοεμβρίου οι καρποί άρχισαν να χάνουν σε υγρασία, όπως γράφεται σε βιβλία! Η υγρασία που χάνεται μέσα από τον καρπό έχει σαν αποτέλεσμα να χάνει βάρος ο καρπός και έτσι να σημειώνεται “συμπύκνωση” σε ελαιόλαδο.
Ετσι και για να πιάσουμε στον μαλακτήρα ένα βάρος π.χ. 1 τόνου, βάζουμε χωρίς να το καταλαβαίνουμε περισσότερες ελιές και έτσι παίρνουμε περισσότερο ελαιόλαδο σαν βάρος είτε σαν επί τοις 100.
Ετσι βγήκε και ο μύθος “όσο αργότερα μαζεύω τόσο περισσότερο λάδι παίρνω”!
Πέραν του πόσο λάδι έχει ο καρπός, είναι πολύ σοβαρό το ότι οι καρποί μένουν εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες (αέρα, βροχή, χαλάζι), τον δάκο και τη φυσιολογική πτώση στο χώμα.
Και το κυριότερο ίσως: Οτι όσο καθυστερούν από δω και πέρα τη συλλογή, την επόμενη χρονιά θα έχουν μικρότερη καρποφορία!
Αυτό πρέπει να τους το πουν οι γεωπόνοι και η τοπική ΔΑΟΚ, αν βέβαια το γνωρίζουν ή αν το πιστεύουν.
Επειδή πολλοί, οι περισσότεροι δεν πιστεύουν τα παραπάνω, ότι δηλαδή ο καρπός χάνει βάρος από την υγρασία που αρχίζει και φεύγει και έτσι μας φαίνεται ότι
υπάρχει περισσότερο ελαιόλαδο, λέω τα εξής: Ο μεγάλος μελετητής της ελιάς δρ. Νίκος Λύχνος, που έγραψε το 1949 παρακαλώ δύο τεράστια βιβλία για την ελιά, σύνολο 600 σελίδων (αλλά τα έχει πάρει η ελληνική μαρμάγκα
της αμορφωσιάς), λέει τα παρακάτω: "Δυνάμεθα να συμπεράνωμεν ότι η πεποίθησις πολλών κτηματιών, κατά την οποίαν ο όψιμος συλλεγόμενος ελαιόκαρπος αποδίδει περισσότερον έλαιον, είναι εν τη ουσία μέγα σφάλμα. Αν δε τούτο συμβαίνη, επαναλαμβάνομεν, εις την πραγματικότητα είναι απατηλόν δεδομένου ότι ο καρπός της οψίμου συλλογής χάνει το φυτικόν αυτού ύδωρ, το οποίον περιέχει οπωσδήποτε ο καρπός της πρωίμου
συγκομιδής. Ούτω κατά μίαν συνήθη έκθλιψιν θα συμπεριληφθή κατά μεν την όψιμον συλλογήν και έκθλιψιν αριθμός καρπών ελαίας περισσότερος, κατά δεν την πρώιμο τοιαύτην αριθμός καρπών ελαίας ολιγώτερος. Συνεπώς η ανιούσα απόδοσις εις έλαιον, η σημειουμένη σταθερώς
από του Δεκεμβρίου – Ιανουαρίου μέχρι Μαρτίου - Μαΐου εις τας περιφέρειας όπου επικρατεί η τακτική αυτή, είναι άκρως απατηλή, μη οφειλομένη εις ουσιαστικήν αύξησιν της αποδόσεως, αλλά εις το αυτό βάρος περιέχεται αριθμός καρπών ελαίας κατά 1,5 – 2 φορές περισσότερος κατά τας
οψίμους εκθλίψεις εκείνου ο ποίος περιέχεται κατά τας πρωίμους τοιαύτας".
Διαβάστε καλά και όσοι λέτε στον κόσμο μύθους, μάθετε επί τέλους κάποια στοιχειώδη πράγματα για την ελιά.

Βασίλης Φραντζολάς

Copyright (C) 2009 @elies-ladikalamatiano.gr All rights reserved. Σχεδιασμός Ιστοσελίδας:Webico Creative Studios.